Łysienie plackowate

Łysienie plackowate to przewlekła i nawrotowa choroba autoimmunologiczna, w przebiegu której dochodzi do utraty włosów. Są to ogniska dobrze odgraniczone, powstają często nagle, bez symptomów bólowych. Najczęściej zmiany te lokalizują się w obrębie owłosionej skóry głowy, ale także w obrębie brody. Ogniska te mogą występować pojedynczo ale także zlewać się w większe obszary, a nawet mogą obejmować całą skórę głowy(łysienie plackowate całkowite). Są także przypadki łysienia w obrębie całego ciała(łysienie plackowate uogólnione). Na szczęście w ogniskach chorobowych nie dochodzi do bliznowacenia, dlatego też włosy mogą w tych miejscach odrosnąć- łysienie plackowate jest odwracalne.

Dokładna przyczyna łysienia plackowatego wciąż nie jest znana. Rozpatruje się wiele czynników, w tym autoimmunologiczne, immunologiczno-zapalne, genetyczne i psychologiczne. Zasadniczą rolę, w przebiegu tej choroby odgrywają limfocyty T. Najczęściej choroba ta pojawia się w dzieciństwie i młodym wieku dorosłym. Występuje u obu płci i wszystkich ras.

Leczenie łysienia plackowatego to dość skomplikowany i długotrwały proces. Odrost włosów utrudniają problemy natury psychologicznej- szczególnie u kobiet, łysienie plackowate powoduje spadek poczucia własnej wartości. Często oprócz terapii na skórę głowy potrzebna jest także pomoc psychologa.